شعر و غزل-اشعار ناب فارسی

ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما

ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ماای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغ‌هاای بادهای خوش نفس عشاق را فریادرسای پاکتر از جان و جا آخر کجا بودی کجاای فتنه روم و حبش حیر...

۱۱۱۹

تا غم به سوی غم رود خرم سوی خرم رود

ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نواهین زهره را کالیوه کن زان نغمه‌های جان فزادعوی خوبی کن بیا تا صد عدو و آشنابا چهره‌ای چون زعفران با چشم تر آید گواغم جمله را نالان ک...

۹۶۷

تو دشمن خود نیستی بر وی منه تو پنجه را

مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفامهمان صاحب دولتم که دولتش پاینده بابر خوان شیران یک شبی بوزینه‌ای همراه شداستیزه رو گر نیستی او از کجا شیر از کجابنگر که از شمشیر...

۹۳۹

مکن ای دوست که از دوست جفا نپسندند

کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندندتا دگربار که بیند که به ما پیوندندخیلتاشان جفاکار و محبان ملولخیمه را همچو دل از صحبت ما برکندندآن همه عشوه که در پیش نهادند و غرورع...

۱۴۰۴

تو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند

آخر ای سنگدل سیم زنخدان تا چندتو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چندخار در پای گل از دور به حسرت دیدنتشنه بازآمدن از چشمه حیوان تا چندگوش در گفتن شیرین تو واله تا کیچشم د...

۱۱۷۶

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستندجهان جوان شد و یاران به عیش بنشستندحریف مجلس ما خود همیشه دل می‌بردعلی الخصوص که پیرایه‌ای بر او بستندکسان که در رمضان چنگ می‌شکستند...

۱۰۷۲

کآرام جان و انس دل و نور دیده‌اند

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اندکآرام جان و انس دل و نور دیده‌اندلطف آیتی‌ست در حق اینان و کبر و نازپیراهنی که بر قد ایشان بریده‌اندآید هنوزشان ز لب لعل بوی شیرشیری...

۱۲۳۴

زندگانی چیست مردن پیش دوست

گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اندبلبلان را در سماع آورده‌اندساقیان لاابالی در طوافهوش میخواران مجلس برده‌اندجرعه‌ای خوردیم و کار از دست رفتتا چه بی هوشانه در می کرده...

۱۲۱۲

عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اندمن خود این پیدا همی‌گویم که پنهان گفته‌اندپیش از این گویند کز عشقت پریشانست حالگر بگفتندی که مجموعم پریشان گفته‌اندپرده بر عیب...

۱۱۵۷

خیال روی تو در هر طریق همره ماست

خیال روی تو در هر طریق همره ماستنسیم موی تو پیوند جان آگه ماستبه رغم مدعیانی که منع عشق کنندجمال چهره تو حجت موجه ماستببین که سیب زنخدان تو چه می‌گویدهزار یوسف مصری ف...

۹۵۱

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاستسخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاستسرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آیدتبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماستدر اندرون من خسته دل ندانم کیس...

۱۰۱۹

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاستگفت با ما منشین کز تو سلامت برخاستکه شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشستکه نه در آخر صحبت به ندامت برخاستشمع اگر زان لب خندان به زبان ل...

۱۱۴۵

روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاستمی ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواستنوبه زهدفروشان گران جان بگذشتوقت رندی و طرب کردن رندان پیداستچه ملامت بود آن را که چنین باد...

۱۰۱۳

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاستمنزل آن مه عاشق کش عیار کجاستشب تار است و ره وادی ایمن در پیشآتش طور کجا موعد دیدار کجاستهر که آمد به جهان نقش خرابی دارددر خرابات بگویید ک...

۲۴۳۵

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

ساقیا آمدن عید مبارک بادتوان مواعید که کردی مرواد از یادتدر شگفتم که در این مدت ایام فراقبرگرفتی ز حریفان دل و دل می‌دادتبرسان بندگی دختر رز گو به درآیکه دم و همت ما ...

۱۵۲۳

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه که کاشانه بسوختتنم از واسطه دوری دلبر بگداختجانم از آتش مهر رخ جانانه بسوختسوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمعدوش ...

۱۰۰۳

جهان به کام من اکنون شود که دور زمان

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداختنبود نقش دو عالم که رنگ الفت بودزمانه طرح محبت نه این زمان انداختبه یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کردف...

۱۲۳۰

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابتو ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبتخوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوزکاغوش که شد منزل آسایش و خوابتدرویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشداندیشه آمر...

۱۳۴۴

چون هست ز هر چه نیست نقصان و شکست

چون نیست ز هر چه هست جز باد بدستچون هست ز هر چه نیست نقصان و شکستانگار که هر چه هست در عالم نیستپندار که هر چه نیست در عالم هستخیام

۵۶۵

یا رب چه شود اگر مرا گیری دست

آن یار که عهد دوستداری بشکستمیرفت و منش گرفته دامن در دستمی‌گفت دگر باره به خواب‌م بینیپنداشت که بعد ازو مرا خوابی هستاز بار گنه شد تن مسکینم پستیا رب چه شود اگر مرا ...

۱۶۶۹

ایدل چو فراقش رگ جان بگشودت

عشق آمد و خاک محنتم بر سر ریختزان برق بلا به خرمنم اخگر ریختخون در دل و ریشهٔ تنم سوخت چنانکز دیده بجای اشک خاکستر ریختمیرفتم و خون دل براهم میریختدوزخ دوزخ شرر ز آهم ...

۸۴۴

زمانه سال و مه فرخنده بادت

ندیمی خاص بودش نام شاپورجهان گشته ز مغرب تالهاورز نقاشی به مانی مژده دادهبه رسامی در اقلیدس گشادهقلم زن چابکی صورتگری چستکه بی کلک از خیالش نقش می‌رستچنان در لطف بو...

۱۷۴۰

بشارت می‌دهم بر چار چیزت

چو آمد زلف شب در عطر رسائیبه تاریکی فرو شد روشنائیبرون آمد ز پرده سحر سازیشش اندازی بجای شیشه بازیبه طاعت خانه شد خسرو کمر بستنیایش کرد یزدان را و بنشستبه برخورداری آ...

۹۴۱

رخش سیمای عدل از دور می‌داد

چو خسرو دید کان خواری بر او رفتبه کار خویشتن لختی فرو رفتدرستش شد که هرچ او کرد بد کردپدر پاداش او بر جای خود کردبه سر بر زد ز دست خویشتن دستو زان غم ساعتی از پای ننشستش...

۹۰۰