شعر و غزل-اشعار ناب فارسی

رواق منظر چشم من آشیانه توست

رواق منظر چشم من آشیانه توستکرم نما و فرود آ که خانه خانه توستبه لطف خال و خط از عارفان ربودی دللطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توستدلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش بادکه در ...

۹۲۵

چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت استچون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت استجانا به حاجتی که تو را هست با خداکآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت استای پادشاه حسن خدا را بسوختیمآخر...

۱۶۷۴

خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بستگشاد کار من اندر کرشمه‌های تو بستمرا و سرو چمن را به خاک راه نشاندزمانه تا قصب نرگس قبای تو بستز کار ما و دل غنچه صد گره بگشودنسیم گل چو ...

۱۱۹۷

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب استیا رب این تأثیر دولت در کدامین کوکب استتا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسدهر دلی از حلقه‌ای در ذکر یارب یارب استکشته چاه زنخدان تو...

۷۴۲

زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست

زلفت هزار دل به یکی تار مو ببستراه هزار چاره گر از چار سو ببستتا عاشقان به بوی نسیمش دهند جانبگشود نافه‌ای و در آرزو ببستشیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نوابرو نمود و ج...

۱۰۵۰

نوروز 1400 بر ایرانیان آریایی مبارک باد

نوروز 1400 بر ایرانیان آریایی مبارک بادبرآمد باد صبح و بوی نوروزبه کام دوستان و بخت پیروزمبارک بادت این سال و همه سالهمایون بادت این روز و همه روزچو آتش در درخت افکند گ...

۱۵۱۷

در به روی دوست بستن شرط نیست

آفتاب از کوه سر بر می‌زندماهروی انگشت بر در می‌زندآن کمان ابرو که تیر غمزه‌اشهر زمانی صید دیگر می‌زنددست و ساعد می‌کشد درویش راتا نپنداری که خنجر می‌زندیاسمین بو...

۱۰۳۳

رضای دوست به دست آر و دیگران بگذار

روندگان مقیم از بلا نپرهیزندگرفتگان ارادت به جور نگریزندامیدواران دست طلب ز دامن دوستاگر فروگسلانند در که آویزندمگر تو روی بپوشی و گر نه ممکن نیستکه اهل معرفت از تو ...

۱۷۶۱

دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزندهزار فتنه به هر گوشه‌ای برانگیزندچگونه انس نگیرند با تو آدمیانکه از لطافت خوی تو وحش نگریزندچنان که در رخ خوبان حلال نیست نظرحلال نی...

۱۰۲۲

تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرندو گر ملول شوی صاحبی دگر گیرندو گر به خشم برانی طریق رفتن نیستکجا روند که یار از تو خوبتر گیرندبه تیغ اگر بزنی بی‌دریغ و برگردیچو ر...

۵۲۴

حال سعدی تو ندانی که تو را دردی نیست

شاید این طلعت میمون که به فالش دارنددر دل اندیشه و در دیده خیالش دارندکه در آفاق چنین روی دگر نتوان دیدیا مگر آینه در پیش جمالش دارندعجب از دام غمش گر بجهد مرغ دلیاین ...

۱۳۵۶

پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

پیش رویت دگران صورت بر دیوارندنه چنین صورت و معنی که تو داری دارندتا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارندتا تو را یار گرفتم همه خلق اغیارندآن که گویند به عمری شب قدری باشدم...

۱۰۳۵

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ماانا فتحنا الصلا بازآ ز بام از در درآای بحر پرمرجان من والله سبک شد جان مناین جان سرگردان من از گردش این آسیاای ساربان با قافله م...

۱۳۴۰

تو جان جان افزاستی

آمد ندا از آسمان جان را که بازآ الصلاجان گفت ای نادی خوش اهلا و سهلا مرحباسمعا و طاعه ای ندا هر دم دو صد جانت فدایک بار دیگر بانگ زن تا برپرم بر هل اتیای نادره مهمان ما ...

۸۱۴

اول تو ای دردا برو و آخر تو درمانا بیا

ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیاای عیسی پنهان شده بر طارم مینا بیااز هجر روزم قیر شد دل چون کمان بد تیر شدیعقوب مسکین پیر شد ای یوسف برنا بیاای موسی عمران که در سین...

۱۴۲۵

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

ما را ز خیال تو چه پروای شراب استخم گو سر خود گیر که خمخانه خراب استگر خمر بهشت است بریزید که بی دوستهر شربت عذبم که دهی عین عذاب استافسوس که شد دلبر و در دیده گریانتحر...

۱۰۹۷

دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درستکه مونس دم صبحم دعای دولت توستسرشک من که ز طوفان نوح دست بردز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شستبکن معامله‌ای وین دل شکسته بخرکه با شکستگی...

۱۳۳۵

آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دستمست از می و میخواران از نرگس مستش مستدر نعل سمند او شکل مه نو پیداوز قد بلند او بالای صنوبر پستآخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیستوز ...

۷۹۲

خنده جام می و زلف گره گیر نگار

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مستپیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دستنرگسش عربده جوی و لبش افسوس کناننیم شب دوش به بالین من آمد بنشستسر فرا گوش من آورد به آواز حزینگ...

۱۲۸۹

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مستصلای سرخوشی ای صوفیان باده پرستاساس توبه که در محکمی چو سنگ نمودببین که جام زجاجی چه طرفه‌اش بشکستبیار باده که در بارگاه استغناچه پاسب...

۱۶۹۷

به جز آن نرگس مستانه که چشمش مرساد

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مستکه به پیمانه کشی شهره شدم روز الستمن همان دم که وضو ساختم از چشمه عشقچارتکبیر زدم یک سره بر هر چه که هستمی بده تا دهمت آگهی از سر قضاکه...

۱۳۲۳

ای نوش کرده نیش را بی‌خویش کن باخویش را

ای نوش کرده نیش را بی‌خویش کن باخویش راباخویش کن بی‌خویش را چیزی بده درویش راتشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق رابر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش رابا روی همچون ماه خود...

۱۴۰۴

ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما

ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شماافتاده در غرقابه‌ای تا خود که داند آشناگر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شودمرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هواما رخ ز شکر افرو...

۱۴۶۹

ای باد بی‌آرام ما با گل بگو پیغام ما

ای باد بی‌آرام ما با گل بگو پیغام ماکای گل گریز اندر شکر چون گشتی از گلشن جداای گل ز اصل شکری تو با شکر لایقتریشکر خوش و گل هم خوش و از هر دو شیرینتر وفارخ بر رخ شکر بنه ...

۱۰۵۴