شعر و غزل-اشعار ناب فارسی

ساقی به نور باده برافروز جام مامطرب بگو که کار جهان شد به کام ماما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایمای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ماهرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشقثبت است بر...

۰ ۲۱۷۴۰

گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاستفرخنده طائری که بدین بال و پر پردهمدوش مرغ دولت و همعرصهٔ هماستوقت گذشته را نتوانی خرید بازمفروش خیره...

۰ ۱۴۲۵

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشبساز در دست تو سوز دل من می گویدمن هم از دست تو دارم گله چون ساز امشبمرغ دل در قفس سینه من می نالدبلبل س...

۰ ۱۲۰۰

مجلس ما دگر امروز به بستان ماندعیش خلوت به تماشای گلستان ماندمی حلالست کسی را که بود خانه بهشتخاصه از دست حریفی که به رضوان ماندخط سبز و لب لعلت به چه ماننده کنیمن بگو...

۰ ۹۵۹

آخر ز فیض ساقی کوثر تمام سالعید غدیر شد به مقیمان این دیار!صائب تبریزی

۰ ۱۲۹۰

زین سبب پیغمبر با اجتهادنام خود و آن علی مولا نهادگفت هر کو را منم مولا و دوستابن عم من علی مولای اوستکیست مولا آنکه آزادت کندبند رقیت ز پایت بر کندچون به آزادی نبوت ه...

۰ ۵۰۳۰

عید نوبازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنموین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنمهفت اختر بی آب را کاین خاکیان را می خورندهم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنماز شاه بی...

۰ ۷۸۲

طواف کعبه دل کن اگر دلی داریدلست کعبه معنی تو گل چه پنداریطواف کعبه صورت حقت بدان فرمودکه تا به واسطه آن دلی به دست آریهزار بار پیاده طواف کعبه کنیقبول حق نشود گر دلی ...

۰ ۳۱۳۴

آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر استزاغ سپهر، گوهر پاک بسی وجودبنهفت زیر خاک و ندانست گوهر استدر مهد نفس، چند نهی طفل روح رااین گاهواره رادکش و...

۰ ۱۳۵۶

گه میگردم بر آتش هجر کبابگه سر گردان بحر غم همچو حبابالقصه چو خار و خس درین دیر خرابگه بر سر آتشم گهی بر سر آبدر رفع حجب کوش نه در جمع کتبکز جمع کتب نمی‌شود رفع حجبدر ط...

۰ ۹۴۰

گر چه جان ما به ظاهر هست از جانان جداموج را نتوان شمرد از بحر بی پایان جدااز جدایی، قطع پیوند خدایی مشکل استگر شود سی پاره، از هم کی شود قرآن جدامی شود بیگانگان را دوری...

۰ ۱۳۴۸

زین همرهان همراز من تنها توئی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیایارب که از دریا دلی خود گوهر یکتا شویای اشک چشم آسمان در دامن دریا بیاما ره به کوی عافیت دانی...

۰ ۱۵۵۵

دلم خیال تو را رهنمای می‌داندجز این طریق ندانم خدای می‌داندز درد روبه عشقت چو شیر می‌نالماگر چه همچو سگم هرزه لای می‌داندز فرقت تو نمی‌دانم ایچ لذت عمربه چشم‌های ...

۰ ۹۳۸

ديگر ز شاخ سرو سهى، بلبل صبورگلبانگ زد كه چشم بد از روى گل به دوراى گل! به شكر آن كه تويى پادشاهِ حسنبا بلبلان بی ‌دلِ شيدا مكن غرور...از دست غيبت تو شكايت نمی ‌كنمتا ني...

۰ ۲۴۰۸

ساقیا برخیز و درده جام راخاک بر سر کن غم ایام راساغر می بر کفم نه تا ز بربرکشم این دلق ازرق فام راگر چه بدنامیست نزد عاقلانما نمی‌خواهیم ننگ و نام راباده درده چند از ا...

۰ ۳۳۸۷

غزل آخررو سر بنه به بالین تنها مرا رها کنترک من خراب شب گرد مبتلا کنماییم و موج سودا شب تا به روز تنهاخواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کناز من گریز تا تو هم در بلا نیفتیبگ...

۰ ۱۳۴۱

آغاز داستان خسرو و شیرینچنین گفت آن سخن گوی کهن زادکه بودش داستانهای کهن یادکه چون شد ماه کسری در سیاهیبه هرمز داد تخت پادشاهیجهان افروز هرمز داد می‌کردبه داد خود جه...

۰ ۱۳۴۶

ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار استباغی که در آن آشیانه کردیمنزلگه صیاد جانشکار استاز بدسری روزگار بی باکغمگین مشو ایدوست، روزگار استیغماگر افلاک، س...

۰ ۲۱۷۰

طبعم از لعل تو آموخت در افشانیهاای رخت چشمه خورشید درخشانیهاسرو من صبح بهار است به طرف چمن آیتا نسیمت بنوازد به گل افشانیهاگر بدین جلوه به دریاچه اشگم تابیچشم خورشید...

۰ ۷۸۰

چند گریزی ای قَمَر، هر طرفی ز کویِ من؟صیدِ توایم و مُلْکِ تو، گر صَنَمیم و گر شَمَنهر نفَس از کرانه‌یی، یاد کنی بهانه‌ییهر نفَسی بُرون کَشی از عَدَمی هزار فَنگر چه ک...

۰ ۱۲۹۸

عید آمدعید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمدبرگیر و دهل می‌زن کان ماه پدید آمدعید آمد ای مجنون غلغل شنو از گردونکان معتمد سدره از عرش مجید آمدعید آمد ره جویان رقصان و غز...

۱ ۹۰۵

جان منیجان منی جان منی جان منآن منی آن منی آن منشاه منی لایق سودای منقند منی لایق دندان مننور منی باش در این چشم منچشم من و چشمه حیوان منگل چو تو را دید به سوسن بگفتسرو ...

۰ ۱۲۲۸

۲۸ اردیبهشت روز بزرگداشت حکیم عمر خیام ای دل چو زمانه می‌کند غمناکتناگه برود ز تن روان پاکتبر سبزه نشین و خوش بزی روزی چندزان پیش که سبزه بردمد از خاکتاکنون که گل سعا...

۰ ۱۶۱۸

از آغاز باید که دانی درستسر مایهٔ گوهران از نخستکه یزدان ز ناچیز چیز آفریدبدان تا توانایی آرد پدیدسرمایهٔ گوهران این چهاربرآورده بی‌رنج و بی‌روزگاریکی آتشی برشده ...

۰ ۱۲۳۲