درمان بی خوابی

» درمان بی خوابی

بیخوابی

بی خوابی نوعی اختلال است که در طول زمان مشخص می شود. افرادی که بی خوابی دارند با وجود فرصت کافی برای خواب با خواب دست و پنجه نرم می کنند و همچنین در هنگام بیداری، خواب آلودگی بیش از حد در روز و سایر اختلالات را تجربه می کنند. بر اساس مطالعات و بررسی های مختلف ، متخصصان خواب امروزه تخمین میزنند 10 تا 30 درصد از بزرگسالان با نوعی بی خوابی حداقل یک بار در زندگی خود درگیر بوده اند.

درمان بی خوابی معمولاً شامل داروهای خواب آور ، درمان شناختی رفتاری برای بی خوابی (CBT-i) یا ترکیبی از هر دو این اقدامات است. تغییر در سبک زندگی ممکن است علائم را برای برخی افراد کاهش دهد. هیچ راه قطعی برای درمان این مشکل وجود ندارد. توصیه های درمانی خاص به بیماری بی خوابی کوتاه مدت یا مزمن و همچنین به سابقه پزشکی وی بستگی دارد.

تشخیص بی خوابی

قبل از شروع درمان بی خوابی ، باید با پزشک خود یا یک پزشک معتبر دیگر ملاقات کنید تا علائم را تشخیص دهد. معیارهای تشخیص این مشکل، شامل مشکل در شروع یا حفظ خواب ، بیدار شدن زودتر از زمان مورد نظر و مقاومت در برابر خوابیدن در یک ساعت معقول است. این علائم باید با وجود فرصت کافی برای خواب شبانه حداقل 3 ماه رخ دهد. علاوه بر این ، برای دریافت تشخیص بی خوابی باید یک یا چند مورد از علائم روز زیر را تجربه کنید:

تشخیص بی خوابی شامل یک معاینه پزشکی استاندارد و پرسشنامه است. این روش ها به پزشک شما اجازه می دهد تا تشخیص دهد که بی خوابی یک بیماری جداگانه است یا علائم بی خوابی را به دلیل بیماری زمینه ای یا اختلال پزشکی تجربه می کنید. ثبت کردن الگوی خواب شبانه ، دوره های بیداری و مصرف الکل و کافئین در یک دفترچه یادداشت به مدت یک تا دو هفته قبل از این قرار ملاقات می تواند به پزشک در تشخیص کمک کند.

آزمایشات مختلف ممکن است در طول روز برای اندازه گیری تاخیر در خواب شما ، یا مدت زمان خوابیدن و احساس و عملکرد شما انجام شود. برای رد کردن بیماریهای زمینه ای که باعث علائم بی خوابی می شوند ، آزمایش خون نیز می تواند تجویز شود.

بی خوابی مزمن علائمی را در پی دارد که حداقل سه بار در هفته و حداقل به مدت سه ماه بروز می کند. تا زمانی که این معیارها بررسی نشوند ، شرایط بی خوابی حاد یا کوتاه مدت در نظر گرفته می شود.

درمان بی خوابی مزمن

درمان بی خوابی مزمن شامل دو هدف اصلی است: بهبود کیفیت و مدت زمان خواب و کاهش اختلالات مربوط به روز. 

یک برنامه درمانی بی خوابی مزمن معمولاً شامل حداقل یک مداخله رفتاری است که معمولاً به شکل یک روش درمانی رفتاری شناختی برای بی خوابی (CBT-i) در می آید. اگر درمان و سایر اقدامات رفتاری موثر نباشد ، پزشک ممکن است نوعی داروی خواب را توصیه کند.

درمان شناختی رفتاری برای بی خوابی

CBT-i یک درمان خط اول برای بی خوابی است. زیرا خطرات سلامتی را به همراه ندارد. در بیشتر موارد ، CBT-i توسط یک روانشناس مجاز ارائه می شود که آموزش این نوع درمان را دیده است. CBT-i بر روی تعیین اضطراب های افراد بی خواب، تمرکز دارد و سپس باورها و نگرش های سالم را جایگزین این اضطراب ها می کند. علاوه بر این ، این نوع درمان ممکن است دارای یک یا چند مولفه زیر باشد:

داروهایی برای بی خوابی

قبل از مصرف هرگونه داروی بی خوابی ، حتماً با پزشک خود یا پزشک معتبر دیگری مشورت کنید. برای بسیاری از افراد ، دارو بعد از کنترل محرک ، روشهای آرام سازی و سایر روشهای CBT-i در بهبود خواب آنها موثر واقع شده است. داروها برای بی خوابی به چندین دسته مختلف تقسیم می شوند ، از جمله:

در آخر ، یک کلمه در مورد درمان طبیعی بی خوابی : در طول تاریخ مردم از مکمل های گیاهی مانند سنبل الطیب و کاوا برای کاهش علائم بی خوابی و بهبود خواب خود استفاده می کردند. برخی از یافته های اخیر نشان می دهد که این مکمل ها ممکن است همان چیزی نباشد که تصور می شد. سنبل الطیب و کاوا با عوارض جانبی منفی در ارتباط هستند و به طور کلی برای درمان بی خوابی توصیه نمی شوند.

 مجله ارم بلاگ


آخرین مطالب این وبلاگ



آموزش آشپزی سبزینهطرز تهیه و دستور پخت جدیدترین غذاهای ایرانی و خارجی
وبلاگ تبلیغاتیساخت وبلاگ تبلیغاتی
وگان - گیاه خواریبرنامه غذایی وگان ، گیاه خواری و خام گیاه خواری
ساخت وبلاگ