شعر و غزل-اشعار ناب فارسی
» این اوست پدید گشته در صورتِ ما...
از ما همه عجز و نیستی مطلوب است
هستی و توابعش ز ما منکوب است
این اوست پدید گشته در صورتِ ما
این قدرت و فعل از آن به ما منسوب است
***
مطلب مرتبط
آنک بیباده کند جان مرا مست کجاست
گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
ور جام می از کف نگذاری خوبست
گفتی «چه کنم؟ چه تحفه آرم بر دوست؟»
بیدرد میا هر آن چه آری خوبست
***
پیوسته ز من کشیدهدامن، دلِ توست
فارغ ز منِ سوختهخرمن، دلِ توست
گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش
فارغتر از آن کنم که از من دلِ توست
***
دل کیست که گویم از برای غم توست؟
یا آن که حریمِ تن، سرایِ غم توست
لطفیست که میکند غمت با دل من
ورنه دلِ تنگ من چه جای غم توست؟
***
ای دل غمِ عشق از برای من و توست
سر بر خط او نِه که سزای من و توست
تو چاشنی درد ندانی ورنه
یک دم غمِ دوست خونبهای من و توست
***
ناکامیام ای دوست ز خودکامیِ توست
وین سوختگیهای من از خامیِ توست
مگذار که در عشق تو رسوا گردم
رسوایی من باعث بدنامیِ توست
***
ناکامیام ای دوست ز خودکامیِ توست
وین سوختگیهای من از خامیِ توست
مگذار که در عشق تو رسوا گردم
رسوایی من باعث بدنامیِ توست
مطلب مرتبط
طرز تهیه چیزکیک با انواع توت
ابوسعید ابوالخیر
