اشعار عارفانه-گنج حضور

من چه گویم چون تو می‌دانی نهان

شه چو عجز آن حکیمان را بدیدپا برهنه جانب مسجد دویدرفت در مسجد سوی محراب شدسجده‌گاه از اشک شه پر آب شدچون به خویش آمد ز غرقاب فناخوش زبان بگشاد در مدح و دعاکای کمینه بخ...

از قضا سرکنگبین صفرا فزود

بشنوید ای دوستان این داستانخود حقیقت نقد حال ماست آنبود شاهی در زمانی پیش ازینملک دنیا بودش و هم ملک دیناتفاقا شاه روزی شد سواربا خواص خویش از بهر شکاریک کنیزک دید ش...

سرآغاز

بشنو این نی چون شکایت می‌کنداز جداییها حکایت می‌کندکز نیستان تا مرا ببریده‌انددر نفیرم مرد و زن نالیده‌اندسینه خواهم شرحه شرحه از فراقتا بگویم شرح درد اشتیاقهر ک...