گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند

گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنندگفتا به چشم هر چه تو گویی چنان کنندگفتم خراج مصر طلب می‌کند لبتگفتا در این معامله کمتر زیان کنندگفتم به نقطهٔ دهنت خود که برد راهگفت ...

به کوی عشق منه بی‌دلیل راه قدم

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشدبسوختیم در این آرزوی خام و نشدبه لابه گفت شبی میر مجلس تو شومشدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشدپیام داد که خواهم نشست با رندانبشد به رن...