شیرین دهنی که از لبش جان میریخت

شیرین دهنی که از لبش جان میریختکفرش ز سر زلف پریشان میریختگر شیخ به کفر زلف او ره می‌بردخاک ره او بر سر ایمان می‌ریختعشق آمد و خاک محنتم بر سر ریختزان برق بلا به خرمن...