دل من در هوای روی فرخ

دل من در هوای روی فرخبود آشفته همچون موی فرخبجز هندوی زلفش هیچ کس نیستکه برخوردار شد از روی فرخسیاهی نیکبخت است آن که دایمبود همراز و هم زانوی فرخشود چون بید لرزان سر...